ඝණ කලුවර රාත්‍රිය චන්ද්‍ර කින්නරිය වෙලා ගෙන ඇත. ඒත් මගේ ලොව ඝණ අන්ධකාරයෙන් වෙලී ඇත. මට තනිකමක් නැත. ව්‍යංගයෙන් නැත කීවද ඇත්තටම මා තනි වී ඇත. සඳ කිරණ මුලු ලොවම වෙලාගත් මේ දවස පුර පසලොස්වක වුවද. මට මාසෙ පෝය වැනිය. කවියා හිතේ තුනී කරගත් දුක ව්‍යංගයෙන් සැ‍ඟවීමට ස්භාවධර්මය උපමා කර ඇත. වික්ටර් රත්නාකයන්ගේ…